14 Şub 2009

yalın..



Saçlarımı, taramadan ensemde topladım
gelişigüzel
ve gevşek.
yüzümde pudra yok,
allık yok,
rimel yok.
ruj da yok..

şiirlerim gibiyim, bugün.

dün de böyle idi demeliyim yine de
ve yarın da..

süs'lemiyorum
parıltılarla
ne kendimi
ne şiirimi.

4 yorum:

Evren dedi ki...

duru bir güzellik seninkisi, kelimelerine ve yüzüne yansıyan... bu yüzden seviyorum ben senin şiire dönük yüzünü...

buraneros dedi ki...

pazar sabahlarımın en büyük keyfi: elimde kahve kokusu arası yarılmış,içine tereyağı ve vişne reçeli doldurulmuş köy ekmeğini, mikrodalgada yağ eriyene kadar ısıtıp sonra kahvemin yanına katık ederken hayatın tam orta yerinden şiirlerini okumak..yazıldığı hergün bir bakıp derinliğini ve lezzetlerini pazar sabahlarıma sakladığım şiirler...Şiirle çok haşır neşir biri değilim ama okurum;ve şiirle ilgili mim bana gelmiş olsaydı hani ''en sevdiğiniz şair kim'' olan, çekinmeden ve içtenlikle yazardım:))Evrenin dediklerine tümüyle katılıyorum; evet benim de tekrar etmekten bıkmadığım nedenim bu duruluk;tıpkı bu şiirdeki gibi aslında çok bilinir anlaşılabilir bir durumu bu kadar yalın ve duru sözcüklerle yüreklere işletip dudaklara tebessüm yerleştirebilmek,yüreğine sağlık:))Kitap ne zaman;)

beenmaya dedi ki...

sen gibi, olduğun gibi, hayat gibi...

hayatınortasında dedi ki...

Evren şiire dönük yüzüm gülümsedi..teşekkür ederim :)

buraneros yok ben kendimi biliyorum :)) yine de bu güzel sözleri okumak, keyifliydi.

benmaya olduğumuz gibi :)