7 Şub 2009

oyunbozan

Ben, sana gardımı aldım
Hayat.

Ama,
canlarımın canını yakarak
Bel altından
Vurma!

6 yorum:

efsa dedi ki...

En kötüsü de bu değil mi zaten. Sevdiklerinin canlarının acımasını görmek.

Evren dedi ki...

Komik olmuş, sen gardını almışsın ben sövmüşüm hayata. Desene keyfi bayağı bir kaçmıştır hayatın bu akşam :))))

sufi dedi ki...

Gardını aldıkça hayata, daha bir güçlenip ordularını üstüne salıyor.
En güzel çare, "vardır bir bildiğin hayat"diyebilmekte...Ama nasıl?

ji han dedi ki...

oyunbozan bu sefer biz olalım ve hayatın bel altına bir tane sağlam vuralım
ki ayağa kalkamasın
bir daha...

Bumar'ın Oğlu Tımar dedi ki...

nedense aynı his bende de mevcut :(
ne zaman başıma iyi bir şey gelse,
birazcık mutlu olsam; peşisıra bi felaket haberiyle sarsılacağım endişesine kapılır, yakınlarımın başına birşey gelmesinden korkarım.. ki genellikle korktuğum gibi de olur; hayat hiçbir zaman zalim ellerini çekmez yakamdan.


bilmiyorum, belki de;
gardını almak çözüm değil,
agresif olmalı, üstüne saldırmalıyız hayatın..
önce çevresinde dans etmeli;
iyice yormalı,
sonra beklemediği anda yakalayıp, karaciğerine çalışmalıyız !:)

hayatınortasında dedi ki...

agresif olmakta tam bana göre..