10 Oca 2015

ne dediğini bilmeden..

boş bir sayfayı karalamaya çalışmaktan öte bir duygu değil, iki sözü ard arda eklemek
yeni bir şarkı dinlemek kadar, bilinmez..
**
en önemli "kelime" eksik..
**
uykuda mırıldanır insan
rüya desen, değil.
gerçek!
bildiğin değil.
**

5 Oca 2015

kısacıktan, kısacık..

Kendinle konuşmayı bıraktın ya!

o'nunla da konuşmaz oldu kelimelerin..

**
Kendine küs olmak kadar, zordur
sahipsiz bir duyguya
ev sahibi olmak!

**

Gidiyorum
diyemediği için
kaldın
hep
sokak başında!

**

Yoksun

acıtmıyorsa canımı
şimdi artık yok'sun!

**


18 Eyl 2014

Eylül'e, yağmura..





Altin Yapraklar 

Bunun ilk kez nasil basladigini hatirliyor musun? 
Dislerimiz beyaz ve cildimiz gencdi 
Gözlerimiz Ispanyol günesi kadar parlak 
Saklayabilcek hic birseyimiz yoktu 

Ve simdi, hayatim, iki altin yaprak gibiyiz biz 
Umutsuzca kis agaclarina tutunmus 
Bir cift hirsiz gibi kaldik burda 
Disarda siren sesleri 

Söylenecek ne kaldi geriye, tüm sözler söylenmisse eger? 
Görecek ne kaldi geriye, gözlerimiz acilmayacaksa eger? 
Yapilacak ne kaldi geriye, tüm ümidimizi kaybettiysek, ve 
Kirilacak ne kaldi geriye, kalplerimiz zaten kiriksa? 

Ama bazen, 

Bunun tam nasil basladigini hatirliyor musun? 
Umut doluyduk, simdi sühpeyle doluyuz 
O kirli espiriler var ya, eskiden gülerdik hep 
Artik komik degiller. 

Icime atiyorum disa vurmaktansa 
Hala duman kokusu var üstümde, atesin söndügü halde 
Seninle yasayamiyorum ama, sensiz ölürüm ben. 

Söylenecek ne kaldi geriye, tüm sözler söylenmisse eger? 
Görecek ne kaldi geriye, gözlerimiz acilmayacaksa eger? 
Yapilacak ne kaldi geriye, tüm ümidimizi kaybettiysek, ve 
Kirilacak ne kaldi geriye, kalplerimiz zaten kiriksa? 

Söylenecek ne kaldi geriye, tüm sözler söylenmisse eger? 
Görecek ne kaldi geriye, gözlerimiz acilmayacaksa eger? 
Yapilacak ne kaldi geriye, tüm ümidimizi kaybettiysek, ve 
Kirilacak ne kaldi geriye, kalplerimiz zaten kiriksa? 

Bazen....

25 Ağu 2014

Yılda Bir Kez Kendime :)


BEN BAŞKASININ KAĞIDI OLSAYDIM/HAYDAR ERGÜLEN

ben başkasının kağıdı olsaydım
yoksul gözlü sokaklar utanır diye
çilek, eski gazeteler gibi mahçup
bir kese kağıdı olur, herşeyi içime atardım.

bir mektup kağıdı olurdum uçuk pembeden
“Yüksek bir Türk kızına takdim” edilen
ve harfleri terleyen bir askerin elinden
çıkar, sılasına mahsus selam söylerdim.

belkide boş bir kağıt: bana yağmur
sözden yağar! Böyle teselli ederdim
varı yoğu boşluk olmuş cümlenin kederini,
bir harf denizi olurdum maviden daha derin

ben başkasının kağıdı olsaydım
kağıttan bir şairin eline sığınırdı kaderim..

16 Tem 2014

gece..

Anlamı yoktu, 
kelimelerimin
yana düşen 
kollarım kadar 
bilinçsizdim.

Bir el 
incecik iğne batırmıştı, zihnime
yoktun.
bilmiyor muydum?

gülüyordum.
konuşuyordum.

Öyle olmalıydı da!

damarlarıma
telaşsız minik acı bıraktılar.
O zaman hissettim..

yürüdü içimde, 
kalbime dek.

Kaç şiir okudum, 
kaç söz 
kaç harf

anlatmadı, boğazımdaki düğümü!

çözdüm
kelimelerimi ki, hafiflesin bu sızı..
yoktun!

Indila - Comme un bateau