30 Oca 2011

vicdan..



Bir gün;
yanyana yürümemeye başlanır
hizanız bir olsa da.

gözlerini kaçırdığında değil de,
söylediklerinin ardında
saklamaya çabaladıkları
dolanır durur
ellerinde, dilinde
ha döküldü, ha sökülecek!

samimi-yet ne denli yeterli kalır
büyütürken o
kucağında buz dağları!


Bir gün;
vur dum duymazdın
o gün vurdu en çok sol köşenden
bildiği en apaçık yarandan!

Elini uzattığında
lütuf ihsan eyledi o..
Hata'sızdı
Suç'suzdu
-kendi değerlerinde-
Sustun.

Bir gün;
Adımlarının gerisinde kaldı.
Yürüyüp gitmek yakışmazdı
-vicdanına sor-
silkeledin, gittin!




4 yorum:

Esinti dedi ki...

Kendi değerlerinde suçsuz da olsa vicdan ağır basıyor ve sessizce bir gidiş...
çok güzeldi teşekkür ediyorum kelimeler dans etmiş, eğilmiş şiir olmuş şiir.

hayatınortasında dedi ki...

Teşekkür ederim, esinti :)

beenmaya dedi ki...

söz kalmıyor her defasında bana söyleyecek.
iyi ki yazmışsın diyorum içimden, iyi ki okumuşum ben de...

iyi ki diyorum ta yürekten...

hayatınortasında dedi ki...

teşekkür ederim maya, karşılığı da yürekten :)