1 Eyl 2009

Eylül'e..




"Başını eğdiğinde göremesem de, damlaların aktığını

orada olduklarını biliyorum, her zaman.

Eylül’den bir gün al, sil tersiyle

ağlamanın umudu gülümsemektir "

diye fısıldadı rüzgar kulağıma..

"Ağlayabil ki, gülmek yakışsın ardından" dedi güneş..

Ağladım da, güldüm de

dalından kopupta, yere düşerken
seslenen yaprak gibi

usul usul.

6 yorum:

beenmaya dedi ki...

bu benim olsun mu...

Dene(MeL)er dedi ki...

Bugün 1 Eylül gerçekten gösterdi kendini. Üzerimde ki açık renk pantolonla bir süre bakıştık yolda yağmur damlamaya başladığında.Neyse ki üzerinde ki kırmızı renk bluzum içimi rahatlattı kısmen, dinecek bu yağmur panik yapma derken:)

Amaaaa, şemsiyem ve şalım yanımdaydı her zaman ki gibi...Bir de dün sarı bir şal daha aldım Vili, görmelisin:)

Ve ben, senin bu hüzünlü hallerinden öpüyorum sevgiyle ...

Haftaya P.tesi Salı evdeyim bir aksilik olmazsa, yeni eve beklerim:)
Bir de ; evet, burayı mesajlaşmak anlamında da kullanıyorum kısmen, blogcudan kalma bir alışkanlıkla:)
O samimiyeti kaybetmemekte fayda var derim ben. JTO sevgiler canım sana da:)

UFUK ÇİZGİSİ dedi ki...

Güzel bir şiir..ağlamanın umudu gülmek..

Emre dedi ki...

Tebrik Ederim


Güzel günler

benimkuzum dedi ki...

bayıldım :)

hayatınortasında dedi ki...

maya @ olsun diye sorma bile:)

mel @ blogcu mu, bizler mi başkaydık bilmiyorum ama, güzeldi o zamanlar:)

ufuk çizgisi, emre ve benimkuzum @ çok teşekkür ederim.