GEL YA DA GİT - UNUTURSAM FISILDA

Eylül'e, yağmura..

Altin Yapraklar 

Bunun ilk kez nasil basladigini hatirliyor musun? 
Dislerimiz beyaz ve cildimiz gencdi 
Gözlerimiz Ispanyol günesi kadar parlak 
Saklayabilcek hic birseyimiz yoktu 

Ve simdi, hayatim, iki altin yaprak gibiyiz biz 
Umutsuzca kis agaclarina tutunmus 
Bir cift hirsiz gibi kaldik burda 
Disarda siren sesleri 

Söylenecek ne kaldi geriye, tüm sözler söylenmisse eger? 
Görecek ne kaldi geriye, gözlerimiz acilmayacaksa eger? 
Yapilacak ne kaldi geriye, tüm ümidimizi kaybettiysek, ve 
Kirilacak ne kaldi geriye, kalplerimiz zaten kiriksa? 

Ama bazen, 

Bunun tam nasil basladigini hatirliyor musun? 
Umut doluyduk, simdi sühpeyle doluyuz 
O kirli espiriler var ya, eskiden gülerdik hep 
Artik komik degiller. 

Icime atiyorum disa vurmaktansa 
Hala duman kokusu var üstümde, atesin söndügü halde 
Seninle yasayamiyorum ama, sensiz ölürüm ben. 

Söylenecek ne kaldi geriye, tüm sözler söylenmisse eger? 
Görecek ne kaldi geriye, gözlerimiz acilmayacaksa eger? 
Yapilacak ne kaldi geriye, tüm ümidimizi kaybettiysek, ve 
Kirilacak ne kaldi geriye, kalplerimiz zaten kiriksa? 

Söylenecek ne kaldi geriye, tüm sözler söylenmisse eger? 
Görecek ne kaldi geriye, gözlerimiz acilmayacaksa eger? 
Yapilacak ne kaldi geriye, tüm ümidimizi kaybettiysek, ve 
Kirilacak ne kaldi geriye, kalplerimiz zaten kiriksa? 

Bazen....

True Blood bitse de müziğini unutmamalı:)

Yılda Bir Kez Kendime :)

BEN BAŞKASININ KAĞIDI OLSAYDIM/HAYDAR ERGÜLEN

ben başkasının kağıdı olsaydım
yoksul gözlü sokaklar utanır diye
çilek, eski gazeteler gibi mahçup
bir kese kağıdı olur, herşeyi içime atardım.

bir mektup kağıdı olurdum uçuk pembeden
“Yüksek bir Türk kızına takdim” edilen
ve harfleri terleyen bir askerin elinden
çıkar, sılasına mahsus selam söylerdim.

belkide boş bir kağıt: bana yağmur
sözden yağar! Böyle teselli ederdim
varı yoğu boşluk olmuş cümlenin kederini,
bir harf denizi olurdum maviden daha derin

ben başkasının kağıdı olsaydım
kağıttan bir şairin eline sığınırdı kaderim..

gece..

Anlamı yoktu, 

kelimelerimin

yana düşen 

kollarım kadar 

bilinçsizdim.

Bir el 

incecik iğne batırmıştı, zihnime

yoktun.

bilmiyor muydum?

gülüyordum.

konuşuyordum.

Öyle olmalıydı da!

damarlarıma

telaşsız minik acı bıraktılar.

O zaman hissettim..

yürüdü içimde, 

kalbime dek.

Kaç şiir okudum, 

kaç söz 

kaç harf

anlatmadı, boğazımdaki düğümü!

çözdüm

kelimelerimi ki, hafiflesin bu sızı..

yoktun!

Indila - Comme un bateau

tatil = sardunya

Mırıldandığım Şeylersin /Haydar Ergülen

Senin Harflerin İçin

1.

Mırıldandığın her şeysin, sesinden öpüyorum

sessizliğine de eğiliyorum fakat neredesin

kapanınca harflerinin kapısı: Adın

şiirim!

Heceler gibi öpüyorum işte iki hecesin

adından başlıyorum öpmeye kırlara çıkmış

harflerinin arasından öpüyorum: Ağzın

cennetim!

Dilin hâlâ çocukluğun suyuyla terli

ve haylaz suyundan öpsem küskün

bir çeşmenin harflerin susuz. Dilin

cehennemim

2.

Mırıldan dur bana, senin üstüne harf

getirmem daha, ağız ağıza duruyor

harflerin: Sevmenin birinci hâli gibi

telaşlı duruyor da ben utanıyorum

üçü bakarken birini öpmeye senin!

3. 

Harflerin aralanmış

sesliler sevişiyor

sessizlere bu cümlede

sıra gelmeyecek gibi

Harflerin yatışınca

belki duyarsın içinde

sessizlerin uykusuz

kaldığı o cümleyi

Aşkı seslendirirken

unuttuğun mırıltı

bizi sessizliğimizden

doğru bağışlar belki

4. 

Bir ses sesini öpse

harflerin uykusuz kalır

5.

Dün sabah önünden geçtim

kağıt gibiydi harflerinin yüzü

araları açılmış olmalı

bütün gece sevişmekten

6.

Mırıldandığımız şeyler

kalmayınca aramızda

ağızda söz, gövdede ter,

bir aşk bunlarla biter

7.

Harflerin gülüştüğünü senin adında gördüm!

kara..

mavi gökyüzünü, 

bulutlar

peş peşe birbirini takip ederken sevdim ben

her bir bulutun

pamuk, beyaz şekillerini..

bugün gökyüzü 

kömür karası.

nereye baksam

acı..

ruhları şad olsun.

mırıltı..

kışa özeniyordu, bahar

soğuk, kasvetli..

hani sevilirdi, nisan'lar

aldandım!

dudaklarım

bir oyuna büründüler, bensiz!

"sus"tu adı.

fısıldasamda duyardın, belki..

duyar, belki..

yalnızlığa özeniyordu, kalbim

az buruk, az hüzünlü

Sevilen, hani unutulmazdı?

duyar'sızlığına

aldandım..