Bir gün, bir uzun gün bir aynanın önündeyim
Kirpikler ve saclar bitti
Gövdem duvara sürte sürte inceltilmiş bir nesne gibi
Dalgın ve uzun
Uzun ve sisli
Ben ki gövdemle tattım gövdemi, iyi bilirim
Bir hurma, bir baş dönmesi
Kokusu baş dönmesinin
Güzel kaplar aldım bu yüzden, ne kadar güzel kap varsa
aldım
Bilmek için suyumu
Ve hazırlıklı değildim ve bildim
Ben suyun bir dakika durduğu
Durunca boğulduğu bir yerdeyim.
E.Cansever
Dizi yada film olarak bir çok kez izlediğiz, hani karakteri, zekasını herkesin bildiği bir kahramandı. Ama, yine de bu sefer ki bir başkaydı işte..
Robert Downey Jr.'yi bir zamanların müthis cnbc-e dizisinden hatırlayan vardır. Ally Mc Beal'in sevgilisi olarak. Yanlış hatırlamıyorsam, psikologu idi önceleri. ( ne çılgın bir diziydi o da, hala ortak olarak kullandıkları şirket tuvaletinde jack yada john'da olabilir, beynin içinde çalan Barry White'ın melodisi eşliğinde, dans edişleri aklımda)
Orada görüntü ve karakterine uygun bir sıradanlık içerisinde idi. Hoştu evet. Ama bu filmde, zekanın verdiği özellikleri canlandırırken, biraz kendini beğenmiş, biraz rahat, vurdumduymaz, zaman zaman tembel-pis ifadeleri ile müthişti. Altın küre ödülünü'de almış bu rolü ile :)
Filmin ilk yarısında, henüz başlamadı izlenimi uyandırıyor. Ayrıntılar çoktu ve bu ayrıntıları vermeleri gerektiği için, fragmanında olduğu gibi hareketli, enerjik bir film değildi aslında. Seyircinin bakış açısı ile, Holmes'in bakış açısı ayrıntılı olarak anlatılıyordu çünkü. Yada bir dövüş sahnesinde, saniye ile yapacaklarını kafasında oluşturan, ağır çekimle gördüğümüz, daha sonra hızlı olarak geçen sahneler vardı ki, bunlar çok güzeldi.
Dr.Watson'la, hem de kendisi gibi yetenekli sevgilisi ile olan diyalogları da, keyifliydi. Yine de, mimikleri izlemeye çalışırken, alt yazıları kaçırmak yada yazıyı okurken ifadeleri yakalayamamak gibi bir telaşım yüzünden, dvd olarak tekrardan izlemek istediğim bir film, diyebilirim.
"Başka bir zamanda atıyordu yürek
anladım ki,
ne o ben
ne de o sen."
Bırak
tam da şimdi ağlayayım.
En parlak ışığı vururken yüzüme, güneşin.
Pusta ve karanlıkta değil bir tanem..
Yitirdim kalan ne varsa!
umudum
say ki / sanki balondu, şişirilmiş..
süzülüyor maviliklerde
bensiz!
Kalan minik noktacağım, geride.
Evet, tam da şimdi ağlamalıyım, kendime.
