Ezginin Günlüğü - Unutmak Kolay

Çocukluğumun akşamları çıkagelin, acıktığımı unuttum
Aklımda ne vardı şimdi, ne isyan ne sinkaf ne halt unuttum
Mahallenin küçük yıldızı, köpeklerin çobanı
Uzaklarda kaval sesleri, sevdalıların dumanı
Soğumuş bir tas çorbadır hayat, doydum
Ben unuttum, sen de unut
Unutmak çok kolay
Ateşte yürümek kolay, ateş kül oluyor zamanla
Çok kolay unutmak

Her yol bizim eve çıkardı, koşaradım geç vakit, unuttum
Gecelerin bir hüznü vardı, artık gündüzün de var, unuttum
Uzun kara bir çocuktu aşk, götürdüler astılar
Kör bir terzinin makasıyla hayatı daralttılar
Açtım televizyonu baktım, bir çok maymun
Ben unuttum sen de unut
http://youtu.be/pCYs1SI7_tc

fısıltı..

Ellerin yada kalbin

değil

gözlerin en çok / ne çok özledi 

görmeyi..

***

Kayıtsızlık

süsleyelim istersen bir kat daha

Umarsızlık

sıyrıldığında yüzünden, bedeninden..

Ağlar gibi damla damla

akıyor özüne özlem..

***

Şimdi, 

uzak olan miş li bir zaman dilimi!

***

Akrebin peşinde dönerken yelkovan

kimsesizlikte çalan 

melodiydi, adı.

***

-Anmak 

sevgidir mi dedin?

saygıdır diyelim, saygı! -

..

Siz,

 ihmal ettiklerim arasında

birinci sıradasınız.

Hâlâ beklemekte misiniz?

Boş veriniz!

kış..

Susmuyor kapının zili, ocağın üzerinde sürekli kaynıyor demlik demlik çay..
Gelen gideni aratmıyor da, gelmeyenlerin anılmadığı an yok..
Kış bürünüyor kedere ve sızı..
sızı, ısınmayan teninde.

Dileğindi kar.
bembeyaz, biraz neşe biraz pamuk biraz umut.
-Yağdıkça, içindeki boşluk kapansın istedin-

Yağdıkça, sildi izlerini
bir adım
bir adın
kalmadı ki..

Sızı, üşüyen ellerinde..

Sır..

Gün bitiyor.

Söz, öykü, çay

yol, müzik, 

kitabım bitiyor..

Yarına dair uykuyu beklerken 

her/tüm 

bitmelerde

en baştan 

sana sığınıyorum. 

Bilmiyorsun.

Ses'sizlik..

Günlerini günlerine eklemeli; 

nedensiz, 

niçinsiz, 

sebepsiz, 

sorgusuz..

Sessizce yanyana okumalı dediğinde, 

sessizce dinlemeli.

Ki, ne çok konuşuyoruz

Yeter ki, ses mi olsun?

Sözün değeri?

Yılda bir kez kendime..

Baldamlası

.

İçinde çiçekler büyüttüğün zamanlardı
ırmağında yıkandım
rüzgarında kurudum
eğildim dünyayı kokladım
bir iyilik oldum güzel ağzında

gözlerinde yıldızlar gezdirdiğin zamanlardı
gövdenden gövdeme akan bir karanfil gecesi
denizine geldiydim senin
kendimi seninle değişmek için

Birhan Keskin

güne not..

Bu öfke bileylerken içimi
keskinleşen en yumuşak taraf / tarafdı
kalbim!

*
Ne önemi olabilir ki
yarına vardığımızda, bugün dediklerimizi
onlar unutacak olduktan sonra?

Ben
Hatırladıkça "ah" edeceğim!
-beddua'dır bu-
*

Sükunet..

Uyandın
herkes için aynı mıydı dünya?
Bilemedin.

Karışırken kalabalıkların arasına
Öylesine
boştu ki, için..
Anlamamalarına şaştın!


***Küçük ek anlama anlam katmak için : Uyandın..yastığa dayalı başını kaldırıp uyanmak değil!

martı..

Süzülürken mavi gökte
uçsuz
bucaksız
ne güzeldiniz!

İnince toprağa
kuru ekmek parçasını
gagasından hırsla çekip alırken
güvercinin
apaçık canavardınız!