içtihat..

Pazartesi nin anlamı olmalı

Salı nın “bir” anlamı..

Cuma nın bambaşka!

Günü güne devirirken..

Eklerken,

ard arda harfleri

Seslendiğin cümlenin

Tek bir anlamı olmalı

Benim bildiğim!

yitirdikçe, bilinen..

Geniş camların ardında

karanlıktaydın

Hüzün perdesi ardına dek açık.

Yalnız

Sessiz ve yitik.

Zifiri siyah emerken kendi içine doğru, bedenini.

Gözlerin

Ev ev

Sokak sokak

Tek tek parlayan ışıklarda

Bütün olduğunda geceyle

anladın.

Sadece

durduğun -bu- yerden görebilirdin

dışındaki umudu.

Kaplumbağa Terbiyecisi / Emre Caner

Kaplumbağa Terbiyecisi tablosu çok tanınmış olsa da, ben Çiçekleri düzelten o narin bayana ait tablosu'nu çok sevdiğim bir ressam olarak, ilgiyle okumaya başladım kitabını.

Yaşadığı döneme göre oldukça aydın ve entellektüel bir kişi olmasının yanında, hukuk okumak için Paris'e gidip, resime ilgisi nedeni ile okulu bıraktığını..Daha sonra Sadrazamlığa yükselicek olan İbrahim Edhem'in oğlu olduğunu, Osmanlı'da yapılanan ilk arkeoloji müzesi'nin müdürü olduğunu -Bu görevi sırasında Osmanlı toprakları içindeki taşınabilir bütün sanat ürünlerini, toplama, koruma ve sergileme düşüncesiyle çalıştı.-

Paris'te tanıştığı Alexandre Vallury'e Arkeoloji Binası'nın yapımını teklif eder.-Müze müdürlüğü sırasında pek çok kazı başlattığı gibi, İskendder Lahti’nin çıkarıldığı 1887 Sayda kazısına kendisi de katıldı. Arkeolog T. Reinach ile birlikte Sayda kazısıyla ilgili öenmli bilgilerin bulunduğuNecropole Royale du Sidon ve heykelci Ervant Oskan’la birlikte Le Tumulus de Nemwoud Dagh adlı kitapları hazırladı.-

Sanayi-i Nefise bugünkü Mimar Sinan Güzel Sanatlar'ın kurucularından olduğunu, resim bölümü ile kendisinin ilgilendiğini Mimarlık bölümünü ise Vallury'e emanet ettiğini bu kişininse; İstanbul Erkek Lisesi, eski Haydarpaşa Lisesi( ortaokul döneminde kısa bir süre de olsa, içinde okuduğum o muhteşem bina), Karaköy'deki yine pek çok mimarının da aynı kişi olduğunu öğrendim.

Güzel bir tarih kitabı, okunmalı :)

İstanbullular / Buket Uzuner

Hayatları birbirlerine değerek, içiçe, anlarını paylaşarak geçiren bir grup insanın..Tekil ama sesli düşünceleri. Birbirlerinden uzak ama aynı mekanda, farklı tepkilerle yaşadıkları bir İstanbul macerası..daha doğrusu, havaalanın dışına bile çıkmayan bir gün.

"Böyle korku dolu bayağılıklara ayıracak hiç zamanım yok! İstanbul'um ben, Ön Asya'nın, Yakın ve Orta Doğu'nun, Balkanlar'ın ve Doğu Ege'nin, Kafkaslar'ın ve Doğu Akdeniz'in en Avrupalısıyım ben! Çağ açan, çağ kapayan en güçlü şehriyim bu diyarların. Doğuştan Avrupalıyım; hem Bizanslı, hem Romalı, hem Osmanlı, Hem Türk'üm! Bir zamanlar şahsımın başkent olduğu devlete ve mülke bizzat "Avrupalıların Avrupa'nın hasta insanı(!) adı taktıkları şehr-i İstanbul'um ben!

Akdenizli, Karadenizli, Egeli, Avrupalı ve Avrasyalıyım, binlerce yıldır türbanlı dilberden saçları belinde salınan güzele, fesliden şapkalıya, feraceliden peçeliye, kalpaklıdan kasketliye, takkeliden kippalıya, kapalıdan açığa, her çeşit İstanbulluya bir arada yaşama şansı vermişimdir bağrımda, şimdi neden bu yüzyılın başında değişecekmiş karakterim, buna inanacak fâniye şaşarım! İstanbul'um Ben, ölümlülerin aşk ve ölüm korkusuyla ölümsüz kıldığı, şehirler şehri, cihan ecesiyim.

Benim adım İstanbul"

tekrar..

Bir güne, kaç duygu sığabilirdi?

Sen

her düne;

her yarına; onunla var'dın.

Şaşkın!

dalga..

Ne kalabalık her yer

sıkış pıkış

evet,

havalar da çivi hıncıyla kesiyor

yüzünü, kulaklarını, ellerini..

yorgunluk mu dedin

suskunluğu-mu-n nedeni?

bu

değil.

sus'kunluğun!

anlamlara teğet geçerek,

salağa yatıyorum.

İstersen anla

istemezsen anlam'a!

aşk'a dek..

yenilmiyor sevgisine

vicdan ruhum

sığışıp bu kompartımana

meydan okuyor acıya da

yenilmiyor

tutmuş

acı dolu sevgimden çekiyor

sevgilim

acı dolu

onun beni bırakıp gidişleri

ve aramızda kadeh kadeh şu zincir

anlatayım:

o, kadeh kadeh giderdi

alkol kokardı gülüşü

hep duyardım kadehin sesini

içerdim

o çok gider ben çok çok içerdim

acırdı tenim

bu

duymamı sağlardı gelişini

o alkol kokardı gelirken

çok da kızardı

üstelik sarhoş olamayışına

ve akşamları

inadına çok çok gururluyduk biz

eyvallahımız yoktu

içerdik

çokk çokk isterdik aşkı

öyle delikanlıydık sokakta

geçemezlerdi zincirimizden

yenilmezdik

acırdık sadece

çok çok acırdık

ve o dönerdi

köpek gibi öperdik birbirimizin gurursuzluğunu

uyurduk

yine akşam olurdu

o kokardı

ben sarhoş olurdum

kendisinden midesi bulanırdı

içemezdi benim kadar

ben içerdim

severdim çok bulunmayı aşkta

o da beni severdi bilirdim

5. kadehte beni bulur

o yüzden gidemezdi hiç 5 kadehten fazlasına

dönerdi

sonra beni görmek istemezdi

içi almazdı

hem o geldiğinde ben de uyumuş olurdum

kızardı kızardı

alkol kokar kokar kızardı

ben duymazdım

gururlanır gururlanır gider

gururlanır gururlanır dönerdi

en çok içkiye kızardı

içi almıyordu

ve kimse içkiyi ortadan kaldırmıyordu

her akşam içerdi

özlemiydi sarhoşluk

uçaktaydı gözü

hep gitmek isterdi, ulaşmak

aşk derdi özlemine

aşk için içkiyim

ama içi almazdı

ben çoktan sarhoş olmuş olur

arkamı dönerdim

zincir çekilmiş olurdu

dönerdi küfrede küfrede zincire

ve içinin almayışına

dönerdi küfrederdi bana da ona da

içkiye de

aşk arardı

aşkı

aşk

gizlenmişti sevgimizin ucuna

trende bir kompartımandaydı

tümm isteksizliği bundandı

tüm hayyaleri vardı kompartımanın dışında

o ucun ardında

ama kopamazdı, sarhoş olamazdı

almazdı içi yenilmesini sevgisinin

yenilemezdi

dönerdi

yenileyemezdik sevgimizi

acırdık çok çok acırdık

o kokardı ben sarhoş olurdum

aşk kokardı yıldız yıldız

dayanamaz sönerdim

gücüm yetmezdi aşkına

kokusu

alır beni bir sevginin ucuna görürürdü

dayanamaz severdim

ve gözlerim kör kulaklarım sağır olurdu çığlıklarına

dayanamazdım bensizliğine

Hak’sızlık ederdim

dönerdim arkamı dünyaya

zincir gerilir

o küfrede küfrede dönerdi

kocamandı sevgisi o kopmazdı

kokardı sadece

ben içerdim

o içkiye kızar içki kokardı

ikimizde sevgideydik

ben ucundaydım o geri kalanında

o içkiydi, ben sarhoş.

o kızardı hep kızardı

ve hep arardı

vermiş olduğu aşkı

ucunu sevginin

içerdi,içerdi

son dubleye getirirdi sevgisini

bakışırdık yatağa

içimden hep derdim keşke bana dönmese

özgürleşse

zincir gerilirdi

ve ben hemen hak yerdim

içerdim

ölmeyi yediremezdim kendime

o içememiş olur

küfrede küfrede dönerdi

ben içmiş ve sarhoş olmuş olurdum.

zaten almazdı içi

yetmezdi vicdanı

kocaman yüreği vardı

ve kocaman gururu

yanına yaklaşsanız

tekme tokat dalardı kavgaya

yenerdi beni ve herkesi ve vicdanını

ama dönerdi yine

yetmezdi vicdan onu anlatmaya

ama kocaman yüreği vardı

koyardı vicdanı bir kompartımana

gider gider

dönerdi

küfrede küfrede dönerdi ama dönerdi vicdana

çekerdi çekerdi zincirin ucunu

acıtırdı sevgimi

ve ben hemen içerdim son dubleyi

vicdan bendim kompartıman ben

küfrede küfrede dönerdi…

anlatayım:

sabah olurdu, ikimiz birden söylerdik:

beni aradıkları yer benim değil ki

aslında kaybolmadım da

çaldı bir gitar beni

ödeştik

yaratıcı oydu

okuyan ben

tek suçu okura olan düşkünlüğüydü

gece ödeşirdik

yenileyemezdik sevgimizi

mahkumduk

vicdanı yenen bir sevgi

görene dek

aşka dek

içerdik

Not: http://ekimm.sosyomat.com/

akis..

sana baktım, beni gördüm.

sen hissediyordun

alçak tonda anlatıyordun

ben taşıyordum cümleden

ürktüm.

anlatırken, nasıl da çırpınıyordum

var olduğumu anımsaman için!

sana baktım, beni gördüm.

Ah acizdim, karşında!

kış masalı..

akşama varmadan

sabahlara yorgun göz kapaklarının ardından

günaydın derken..

yağmur

saçlarının perçemlerinden süzülür

emek için, para için, varmak için

sen

telaş

soğuk

peşi sıra..

balkon altında serenad yapan prensin; yok

reveranslar

sana değildir sarayında

olsa olsa

sildiğin yerlere!

Söyle,

kim masalına, kış kış dedi?

ilmek ilmek..

kalın şişlerin üzerine ilmek ilmek atıp umutlarını

söküklerini örüyordun, ömrünün!

izledim seni

öyle

sakin..

tükenirken; hayalden yumağın

sözlerim

sarınırken; uzayıp giden heveslerin

sıcağım

ördükçe

kalan boşlukları doldurmaya

ben

yetmedim.