..

Kulak verin sözlerime iyice,
Herkes öldürebilir sevdiğini
Kimi bir bakışıyla yapar bunu,
Kimi dalkavukça sözlerle,
Korkaklar öpücük ile öldürür,
Yürekliler kılıç darbeleriyle!

Kimi gençken öldürür sevdiğini
Kimileri yaşlı iken öldürür;
Şehvetli ellerle öldürür kimi
Kimi altından ellerle öldürür;
Merhametli kişi bıçak kullanır
Çünkü bıçakla ölen çabuk soğur.

Kimi aşk kısadır, kimi uzundur,
Kimi satar kimi de satın alır;
Kimi gözyaşı döker öldürürken,
Kimi kılı kıpırdamadan öldürür;
Herkes öldürebilir sevdiğini
Ama herkes öldürdü diye ölmez!!!

Oscar Wilde

Söyle'nirken.. / 2

Sadece beden değil
Ruhları da şımartılmış..

Hazımsızlık dökülüyor
Dudakların arasından kelime yerine
Duymak istenmeyen!

söyle'nirken..

Duygu, derken kal orada. Neydi duygu ? Kaç harf?
Bir kadın ismi, değil mi hisli?

Duygu..algılamak..hissetmek
Vardın sonuca, his işte..üç harf.

Üç kez tekrarla ve dilek tut. Böyle bir şey değil miydi? Unutmuşsun.

Şefkat.
Olsa olsa bir meyvenin çağrışımı..Yoksa neden dişler kamaşsın?
Ha şeftali, ha şefkat..
Sızlatıyor, bedenin de bir yerleri, o kadar.

Anlamını değil de, ardını yitirmişsen kelimelerin. Karışansa aklın değil, sadece sözcükler!

Mekanikleşirken gün, insan, hayat.
Sesini aşır, mesafelerden..Bir de aş kendini.
Öyle de, sözünü!
Duyayım, içimde.

Ya dost?
O’da vardı, dimi? Var mıydı o da ?
Göz ucunda..

Değdi değecek, değil.
Düştü düşecek, değil.
Değdi kürdanın ucu ile düşürdü, yüreğimin kovuğunda ki, sıcağı !

Hiç Kimseye..

İçini biledi mi seninde o zehir
Yaktı mı acısı?

İçtin mi kana kana, yine de

Belki eşitleniriz
Adının bil-in-mezlik olduğu duyguların önünde eğilirken

Çığlıklar, duvarlarına çarptı
Öfke, suretine
Sözcükler, ak kağıtların üzerine damlamadı

Hayır! damlamadı

Aktılar içe, en içe..

Süzülürken
Bedeni saran damarların içinden
Ilık ve keskin.

Acıdır dedi, fısıltı ile
Keder.

Yok oluştur bu
Oluşurken ruh ağır ağır
Dimdik, yeniden ve yeniden

Silinen sen..
Silinen adınken, şimdi eşitiz

Tek silah atışıyla
Çalan çanın tınısıyla
Ellerin birbirine vurduğu, en çıplak ten sesiyle

Hadi başlasın
Yeniden ve yeniden..

Kurgusu olmayan öykülerde, son.
Katili gizli romanlarda, maktul
Haykırır gibi yazılırken şiir, anlam
Olurum.

Bil ki, razıyım.

Sıradan, kelimeler..

Sararırken yapraklar
düşerken hatta ağır ağır..

savururken rüzgar her birini
bir o yana, bir bu yana
ağır, aksak..

İçimde

Tek bir yaprak,
kımıldamıyor.

Harfler ve Notalar / Hasan Ali Toptaş

Aklımdaki geçmişin gölgesine oturup yüzümü geleceğe doğru dönerek onu değişik şekillere sokmayı, bu şekillerin arasından birini seçmeyi, seçtiğim seklin üstünü öteki şekillerin tadından oluşan yumuşak bir sisle ortmeyi ve kelimeleri bu sisin altından çıkarıp tek tek güneşe tutmayı da arzu ediyorum aslında. Bunları yaparken her şeyi, ama her şeyi unutup sadece yaptığım şeyin kendisine dönüşmeyi de arzu ediyorum hatta; dünya dediğimiz şu daracık genişliğe oradan, ruhunda bütün harflerin ruhunu taşıyan zamansız bir harf gibi bakmayı da arzu ediyorum. Hasan Ali TOPTAŞ / Harfler ve Notalar

Ek: http://mavimelek.com/harfler_ve_notalar.htm

Bayram..

HAYIR

Dinlensin diyedir gözlerimiz
Bu önümüzde açılıp giden manzara;
Bu dünya, yoruldu mu kuşlar konsun diyedir,
Ve tanrılar boşluktan bıkınca.

Ellerimize malum olur nedense
Suların rengi balıklarıyla, çiçekleriyle,
Düşünmenin huzuru ayan olur;
Soğuğun sessizliği hakeza.

Yuvarlanan yıldızlar içinde saçlarımız,
Boylarımız büyür usul usul;
Duyulmasın diye gürültüler uykularda
Yağmurlar yağar geceleri.

Can Yücel

Not: Masal tadında, çocukluk tadında..güzel bir bayramımız olsun. Vildan

Öyle'sine..

Çekilin üzerimden, kasvetlerimin sızıları.
Hüzünler olgun meyva..
Ki düşün, dallardan!
(yakışır mı, sonbahar da meyvaya durmak?)

Yavan
Duran ve çoğalmayan
Bir kelime kadar yer kapladı,
kaplayacak sözlerim.

Hiç!

Hasret..

Bugün,

Ne gözlerde parlayan ışıltı olmak
Ne uzun cümlelerin içinde var olanı aramak..

Hani kaybolmak anlamlarda
birbiri ardına takılıp düşerken bir sağanak gibi, heyecanla!

Kavuşmakta değil, sığınmak avuç içlerine..

Öyle kimsesiz
Öyle kimliksiz

Omzunda ağlayabilmek sadece..

Öz..

Ucu sivri bir söz mü
Dayadığın alnıma
Zorluyor.

Damlıyor, parmak uçlarından sızın
Parlıyor, çatık iki kaşın ortasından kurşuni bakışların

Sakınmak isterken sıradanlıklardan
Örüyorsun duvarlarını.

Tutunduklarımdan -da- düşerken
yakından yabana dönüyor içim.

Ketum sevmelerin
Hasret yavan.

Aralık göz kapaklarımın ucu ile dokunurken
uysal sabahlara

bırak !

Ucu sivri bir sözse
ardında bekleyen “Özledim”
yankılanır boşlukta

“Özlendin” e varmadan.